گاه نوشت های من

ونمیدانم که چرا انسان تا این حد باخوبی بیگانه است... وهمین درد مراسخت می آزارد

گاه نوشت های من

ونمیدانم که چرا انسان تا این حد باخوبی بیگانه است... وهمین درد مراسخت می آزارد

وقتی مینویسی خودت هستی از ته وجودت 

دیگر مبهم نیستی خوده خودتی...





*کاش میشد بهش بگم چقدر بهش میاد